Home > Nieuws & Agenda > Nieuwsarchief > Indicatiestelling langdurige zorg leidt tot relatief gelijke toegang tot zorg
Nieuwsarchief
31-03-2017

Indicatiestelling langdurige zorg leidt tot relatief gelijke toegang tot zorg

Het Nederlandse systeem voor indicatiestelling garandeert gelijke toegang voor patiënten met behoefte aan institutionele langdurige zorg. Hiermee neemt Nederland een unieke positie in ten opzichte van de meeste Westerse landen.

Zo luidt de conclusie van VU-onderzoekers Xander Koolman en Daisy Duell van het Talma Instituut (FALW en FSW). Zij publiceren deze maand in Health Economics, een gerenommeerd gezondheidseconomisch tijdschrift.

De wetenschappers concluderen dat een stelsel gebaseerd op indicatiestelling door een derde onafhankelijke partij op basis van landelijke criteria en procedures een effectief middel blijkt tegen praktijkvariatie. Daarmee draagt de onafhankelijke indicatiestelling bij aan gelijke toegang en tot gepaste zorg.

Efficiënt en rechtvaardig
Universele toegang is een belangrijke doelstelling van de Nederlandse langdurige zorg. Om dat mogelijk te maken moet de zorg efficiënt én rechtvaardig worden verdeeld. Het onafhankelijke Centrum Indicatiestelling Zorg (CIZ) beoordeelt zorgaanvragen met behulp van criteria die in het hele land op gelijke wijze gehanteerd worden.

Xander Koolman: “We hebben onderzocht of de toegang tot zorg gelijk is in alle regio’s op basis van CIZ-data van 2010 tot en met december 2013. Hierbij is gekeken naar praktijkvariatie in de institutionele langdurige zorg (verzorgings- en verpleeghuizen, dit betreft 80% van de uitgaven aan langdurige zorg).” Uit het onderzoek blijkt dat vergelijkbare patiënten tot gemiddeld 1,5% meer of minder kans maken op een indicatie voor institutionele langdurige zorg afhankelijk van de regio.

Zweden
De verschillen tussen de 32 regio’s in Nederland zijn internationaal gezien echter erg klein. Zo verschilt de toegang tot verpleeghuizen tussen regio’s in Zweden met 28%. Dit is waarschijnlijk toe te schrijven aan de regionale financiering van de langdurige zorg in Zweden (vergelijkbaar met de Wmo in Nederland). Maar ook andere, grotendeels landelijk gefinancierde programma’s in de VS laten een vier maal grotere spreiding zien.

In de medisch specialistische zorg stelt de zorgaanbieder die de behandeling uitvoert veelal de indicatie. In deze sector is de praktijkvariatie van sommige diagnoses, en bijgevolg behandelingen, het honderdvoudige van de variatie die de onderzoekers aantroffen in de institutionele langdurige zorg.

Lees meer over dit onderzoek op Zorgvisie.nl

© Copyright Vrije Universiteit Amsterdam

spamfuik@vu.nl